kalib9

គួរឱ្យអាណិតណាស់! កូនៗបែជាបោះបង់ចោលឪពុកចោល ព្រោះតែកើតជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល មិនអាចដើរបាន!

ម៉ាឡេស៊ី៖ ឪពុកអាយុ ៥៦ ឆ្នាំម្នាក់ពេលនេះត្រូវបានបោះបង់ចោលដោយកូន ៗ ទាំងអស់របស់គាត់បន្ទាប់ពីគាត់បានក្លាយទៅជាខ្វិនដើរមិនរួចបន្ទាប់ពីមានជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល។

ឥឡូវនេះឪពុកដែលមានការឈឺចាប់កំពុងស្នាក់នៅក្នុងមជ្ឈមណ្ឌល Rumah Ehsan ដែលជាមជ្ឈមណ្ឌលថែរក្សាមនុស្សធម៌ដែលបានឧទ្ទិសដល់ប្រជាជនវ័យចំណាស់នៅក្នុងប្រទេសម៉ាឡេស៊ី។

យោងតាមកាសែត Sinar Harian បុរសម្នាក់ដែលគេស្គាល់ឈ្មោះថា  Awang ធ្លាប់បំរើក្នុងកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធម៉ាឡេស៊ីជាអ្នកបាញ់ប្រហារ (sniper)។

ក្រោយពីចូលនិវត្តន៍កាលពី 10 ឆ្នាំមុន Awang រស់នៅក្នុងជីវភាពសាមញ្ញមួយនៅពេលគាត់ចិញ្ចឹមកូន 4 នាក់របស់គាត់។

ជាអកុសលនៅពេលដែលគាត់ឈឺ មិនអាចដើរបានរយៈពេលពីរឆ្នាំមកហើយនោះគឺនៅពេលដែលកូនៗរបស់គាត់ ប្រុស ៣ នាក់ និងស្រីម្នាក់របស់គាត់បានឈប់ថែរក្សាគាត់ហើយបានបោះបង់គាត់គ្រប់គ្នា។

Awang បាននិយាយថា៖ "ប្រពន្ធរបស់ខ្ញុំបានស្លាប់កាលពី ៣ឆ្នាំមុនហើយសុខភាពខ្ញុំចាប់ផ្តើមចុះខ្សោយនៅពេលនោះ។ ខ្ញុំបានទទួលរងពីជំងឺហឺតនិងសម្ពាធឈាមខ្ពស់មុននឹងជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាលបានវាយប្រហារខ្ញុំ "។

"ខ្ញុំពិតជាសោកស្តាយដែលធ្វើឱ្យកូនខ្ញុំខូចអស់។ មានពេលមួយដែលខ្ញុំចំណាយប្រាក់ចំនួន 10 ពាន់រីងហ្គីត (ប្រហែលជា 2391 ដុល្លារអាមេរិក) សម្រាប់ពិធីមង្គលការរបស់ពួកគេប៉ុន្តែនៅពេលដែលខ្ញុំត្រូវការជំនួយដើម្បីចូលមន្ទីរពេទ្យពួកគេបែជាគ្មាននរណាម្នាក់ចង់ជួយខ្ញុំទេ"។

"ការដោះសារទាំងអស់ដែលពួកគេបានផ្តល់គឺថាប្រពន្ធរបស់ពួកគេមិនអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេជួយខ្ញុំដែលជាឪពុកបង្កើត" ។

Loading...

យោងទៅតាម Awang គាត់ក៏បានទិញឡាន ម៉ូតូនិងជួយទ្រទ្រង់ផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុដល់កូនៗទោះបីគាត់មិនមានចំណូលខ្ពស់ក៏ដោយ។ ឪពុកដែលគ្រាំគ្រាចិត្តបាននិយាយថា " ប៉ុន្តែនៅពេលដែលខ្ញុំឈឺដើរមិនរួចកូន ៗ របស់ខ្ញុំបានបោះបង់ខ្ញុំចោលហើយក្លាយជាមនុស្សចម្លែក " ។

គាត់បានបន្ថែមថាគាត់បានរស់នៅក្នុងផ្ទះរបស់កូនប្រុសម្នាក់របស់គាត់មុនពេលត្រូវបានគេនាំទៅមន្ទីរពេទ្យនៅកូឡាឡាំពួរដើម្បីទទួលការព្យាបាលបន្តទៀតសម្រាប់ជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាលរបស់គាត់។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយអ្វីដែលគាត់គិតថាដំបូងគ្រាន់តែជាការស្នាក់នៅរយៈពេលខ្លីប៉ុណ្ណោះបានប្រែទៅជាយូរជាងអ្វីដែលគាត់រំពឹងទុក។ មុនពេលដែលគាត់ដឹងខ្លួន Awang ត្រូវបានគេបោះបង់ចោលនៅមន្ទីរពេទ្យភ្លាមៗដែលកូនរបស់គាត់បានដាក់គាត់ចោលនៅមន្ទីរពេទ្យ។

" មិនមានកូនណាម្នាក់មកលេងខ្ញុំទេសូម្បីតែនៅខែ Eid al-Fitr កាលពីឆ្នាំមុនក៏ដោយ។ នៅខែមេសាខ្ញុំត្រូវគេបញ្ជូនមកទីនេះ (Rumah Ehsan) ហើយខ្ញុំលែងមានសេចក្តីស្រឡាញ់ទុកឱ្យកូន ៗ ខ្ញុំទៀតហើយ "។

Awang បានសរុបថា "សូម្បីតែពេលដែលខ្ញុំបានស្លាប់បាត់ក៏ដោយសូមកុំប្រាប់ពួកគេពីព្រោះខ្ញុំមិនចង់គិតអំពីពួកគេទៀតទេ" ។

Awang អាចពិការប៉ុន្តែវាមិនមានន័យថាគាត់មិនអាចស្រឡាញ់កូនរបស់គាត់បានទេ។ ជាអកុសលគាត់មិនមានជំរើសទេប៉ុន្តែដើម្បីជួសជុលបេះដូងដែលខូចខ្ទេចខ្ទីរបស់គាត់ហើយបន្តទៅមុខជាមួយនឹងជីវិតរបស់គាត់នៅពេលកូន ៗ របស់គាត់ជ្រើសរើសបោះបង់គាត់ចោល៕

 

ដោយ: វីរៈ | ប្រភព: Sinar Harian

Loading...